PARALELA A UNHA RECTA POR UN PUNTO EXTERIOR A ELA
Cómo o pasamos con este proxecto sobre Yayoi Kusama!! Agardade que vos conto: os nenos e nenas de 6º de EP iniciamos un proxecto de investigación sobre a artista xaponesa Yayoi Kusama. Vimos varios vídeos sobre o seu traballo e investigamos un pouco na súa vida, nos pareceu extraordinaria! Ademáis Félix estivo hai pouco na súa exposición exposición no Gugenheim, así que nos animamos e fixemos unha visita virtual da que nos fixo de guía.
guggenheim-bilbao.eus/guggenheim-365/visitas-virtuales/visita-virtual-yayoi-kusama
E como estabamos a traballar o punto como mínimo elemento da linguaxe visual e plástica nos atrevimos a reinterpretar algunhas das súas famosas cabazas.
Algo tan cheo de maxia e diversión tiña que ser compartido, así que decidimos involucrar aos máis pequerrechos do cole no noso proxecto. Lles contamos o conto "Yayoi Kusama: De aquí ao infinito" de Sarah Suzuki e Ellen Weinstein e actuamos sobre unha pequena "obliteration room" que improvisamos na entrada do cole. Os nenos e nenas de Infantil gozaron moitísimo, pero nós aínda máis. Nos encanta traballar cos pequeniños!!
5º EP
Mira esta deusa do Neolítico en Exipto. Non che lembra os teus propios debuxos? Ten os ollos na parte superior da cabeza; cremos que é así pero non é certo. Compróbao unha vez máis no espello: están á metade exacta entre o teu queixo e a parte superior do cranio. A maioría de vós representabades nos vosos primeiros debuxos unha proporción parecida á desta deusa.
En realidade o corpo humano máis común e repetido en todo o mundo, o de calquera adulto, sexa home ou muller, asiático ou suramericano, é dunhas sete cabezas e media.
Curioso, verdade? Entra no enlace e sigue lendo:
Unha vez vista a website, feito un percorrido pola historia e as diferentes formas de entender a proporción da figura humana imos a realizar unha viaxe no tempo e convertirnos nos súper aprendices do gran mestre Pablo Picasso:
Imos a plantexar como os elementos da linguaxe visual e plástica se poden combinar e distribuir nun espazo bidimensional (fotografía, pintura,...) ou nun espazo tridimensional (escultura, arquitectura,...). Igual que na linguaxe musical combinamos notas para crear unha canción e no oral relacionamos letras, sílabas e palabras para formar frases, a linguaxe gráfica-plástica ordea os seus elementos visuais (puntos, líñas, planos, textura, luz e cor) para crear un efecto de unidade e orde. A este proceso organizativo o chamamos composición. Podemos afirmar que compoñer é organizar.
Unha composición é unha disposición dos elementos gráfico-plásticos para crear un todo satisfactorio que presente un equilibrio, un peso e unha harmonía perfecta.
Nunha composición temos que ter en conta tanto os espazos cheos que ocupan as formas coma os valeiros.
https://sites.google.com/view/composicionplastica/introducci%C3%B3n
2º ESO
Cando falamos de luz en debuxo falamos de contrastes, de formas, de conceptos xeométricos dentro dos obxectos , de cómo esta incide neles e a través do claroscuro , luces e sombras configuran as formas e nos explican os volumes:
Sombra proxectada dun obxecto: aquela que reflicte un obxecto na superficie na que se atopa.
Sombra reflectida: aquelas que proxectan un obxecto sobre outro, son veciños entre obxectos e prodúcense sobre a luz reflectida.
Sombras propias dun obxecto: atopámolo en parte onde a luz non chega directamente, na que se crea unha zona de penumbra e a cor é xeralmente menos intensa.
Luz: permite a visión do contorno, textura e cor dos obxectos e a súa localización no espazo.
Luz directa: a luz directa é a que provén dunha fonte que ten a súa propia enerxía luminosa. Por exemplo, a luz do Sol, a dunha lámpada, un facho, unha lanterna.
Luz reflectida: tamén chamada luz indirecta, é a que procede dun corpo que non ten o seu pero que a recibe doutro, cando a luz rebota nel.
Brillo: luz emitida ou reflectida por un corpo.
Entra na website: luz e sombra
