Cómo o pasamos con este proxecto sobre Yayoi Kusama!! Agardade que vos conto: os nenos e nenas de 6º de EP iniciamos un proxecto de investigación sobre a artista xaponesa Yayoi Kusama. Vimos varios vídeos sobre o seu traballo e investigamos un pouco na súa vida, nos pareceu extraordinaria! Ademáis Félix estivo hai pouco na súa exposición exposición no Gugenheim, así que nos animamos e fixemos unha visita virtual da que nos fixo de guía.
E como estabamos a traballar o punto como mínimo elemento da linguaxe visual e plástica nos atrevimos a reinterpretar algunhas das súas famosas cabazas.
Algo tan cheo de maxia e diversión tiña que ser compartido, así que decidimos involucrar aos máis pequerrechos do cole no noso proxecto. Lles contamos o conto "Yayoi Kusama: De aquí ao infinito" de Sarah Suzuki e Ellen Weinstein e actuamos sobre unha pequena "obliteration room" que improvisamos na entrada do cole. Os nenos e nenas de Infantil gozaron moitísimo, pero nós aínda máis. Nos encanta traballar cos pequeniños!!
Despois realizamos un pequeno obradoiro colaborativo para lembrar a pegada de yayoi Kusama. Aquí vos deixo a montaxe que fixemos para o instagram do cole:
A pegada colorida de Yayoi Kusama permitiunos traballar:
Imos deseñar personaxes!! Despois de traballar cómo representar as diferentes emocións no rostro imos deseñar aos nosos propios personaxes. Os dotaremos de personalidade, dun oficio, dun determinado carácter, dunha historia. Aproveitando estos días de lecer vos deixo unha suxerencia para disfrutar do debuxo artistas!! Estou segura de que o resultado será moi moi interesante!!!!!
Imaxes da recreación do Guernica feito na área de Plástica. Realizamos unha interpretación volumétrica con cartón, papel de refugallo e cola. A súa exposición de realizou durante o Entroido en Galén, cun número musical introducido polo alumnado de 4º da ESO, que ía introducindo as pezas durante a danza, pechando cun emotivo alegato musical a favor da paz levado a cabo polo alumnado de 1º e 2º de EP. Deixo enlace para a súa visualización.
Imos agora ao 26 de abril de 1937. Uns anos difíciles para o noso país, esta data especialmente. Un terrible ataque aéreo cae sobre a cidade de Guernica, no País Vasco. A Lexión Cóndor alemá e a Aviación Lexionaria italiana son as encargadas do terrible bombardeo que acaba coa vida de gran número de civís. Pablo Picasso vive en París, e ao ser coñecedor de tal terrible acontecemento a repulsa e o seu talento uníronse para crear esta gran obra, símbolo universal , berro poderoso en contra da violencia.
Xa sabes e entendes o por que os personaxes son así representados, coñeces xa moitas características do seu estilo. Presta moita atención e descobre tamén a súa simboloxía e significado:
Fai uns anos, por mor do 80 aniversario da creación do Guernica, Radio3 e TVE o festexaron cunha homenaxe chea de arte ante o Guernica. Aquí deixo o enlace e un par de mostras que seguro vos gustarán:
1911. A Gioconda é roubada do Louvre, e Picasso e o seu amigo Apollinaire son acusados do roubo. "A banda Picasso" é unha película de Fernando Colomo, un director de cine apaixoado da pintura, que retrata unha parte dun artista xove cos seus amigos, inmerso no nacemento dun novo movemento artístico: o cubismo.
O alumnado de 1º ESO seguimos a traballar a figura de Picasso, despois de adicarlle o Entroido e interpretar a etapa rosa, imos a introducirnos nunha nova etapa. Despois do visionado da película continuaremos con traballo de investigación. As pistas a seguir no seguinte taboeiro:
Ano 2023, se cumpren 50 anos do pasamento do gran artista Pablo Picasso. Este ano o alumnado de 6º de EP interpretaremos na súa homenaxe a súa interpretación das Meninas de Velázquez. Despois da elaboración dos nosos traxes seguiremos a traballar. Aquí o taboeiro de tarefas de Lino.it.
Como dixemos moitas veces en clase, aprender a debuxar é un proceso que comeza cando aprendemos a ver o que a nosa mirada percibe.
Mira esta deusa do Neolítico en Exipto. Non che lembra os teus propios debuxos? Ten os ollos na parte superior da cabeza; cremos que é así pero non é certo. Compróbao unha vez máis no espello: están á metade exacta entre o teu queixo e a parte superior do cranio. A maioría de vós representabades nos vosos primeiros debuxos unha proporción parecida á desta deusa.
En realidade o corpo humano máis común e repetido en todo o mundo, o de calquera adulto, sexa home ou muller, asiático ou suramericano, é dunhas sete cabezas e media.
Unha vez vista a website, feito un percorrido pola historia e as diferentes formas de entender a proporción da figura humana imos a realizar unha viaxe no tempo e convertirnos nos súper aprendices do gran mestre Pablo Picasso:
Imos a plantexar como os elementos da linguaxe visual e plástica se poden combinar e distribuir nun espazo bidimensional (fotografía, pintura,...) ou nun espazo tridimensional (escultura, arquitectura,...). Igual que na linguaxe musical combinamos notas para crear unha canción e no oral relacionamos letras, sílabas e palabras para formar frases, a linguaxe gráfica-plástica ordea os seus elementos visuais (puntos, líñas, planos, textura, luz e cor) para crear un efecto de unidade e orde. A este proceso organizativo o chamamos composición. Podemos afirmar que compoñer é organizar.
Unha composición é unha disposición dos elementos gráfico-plásticos para crear un todo satisfactorio que presente un equilibrio, un peso e unha harmonía perfecta.
Nunha composición temos que ter en conta tanto os espazos cheos que ocupan as formas coma os valeiros.
Cando falamos de luz en debuxo falamos de contrastes, de formas, de conceptos xeométricos dentro dos obxectos , de cómo esta incide neles e a través do claroscuro , luces e sombras configuran as formas e nos explican os volumes:
Sombra proxectada dun obxecto: aquela que reflicte un obxecto na superficie na que se atopa.
Sombra reflectida: aquelas que proxectan un obxecto sobre outro, son veciños entre obxectos e prodúcense sobre a luz reflectida.
Sombras propias dun obxecto: atopámolo en parte onde a luz non chega directamente, na que se crea unha zona de penumbra e a cor é xeralmente menos intensa.
Luz: permite a visión do contorno, textura e cor dos obxectos e a súa localización no espazo.
Luz directa: a luz directa é a que provén dunha fonte que ten a súa propia enerxía luminosa. Por exemplo, a luz do Sol, a dunha lámpada, un facho, unha lanterna.
Luz reflectida: tamén chamada luz indirecta, é a que procede dun corpo que non ten o seu pero que a recibe doutro, cando a luz rebota nel.
Despois de realizar o exercicio da website imos a seguir a traballar no encaixe de volumes. Reproduciremos a seguinte lámina. Primeiro nos centraremos no encaixe, Fixaremos a nosa atención nos volumes, nas proporcións. Unha vez ubicadas as formas afinaremos as liñas de debuxo e incidiremos no sombreado.
Retomamos o curso é qué millor que cunha actividade como o cómic.
É un medio visual de narración verbo-icónica que comunica historias dun ou varios personaxes. Trátase dunha «narrativa secuencial a través de imaxes fixas» (Castillo, 2004: 248). É dicir, mediante unha sucesión de imaxes (compostas por caricaturas debuxadas) que se complementan con textos. É un produto cultural que busca persuadir a grandes públicos e que ten os seus propios códigos.
AS SÚAS CARACTERÍSTICAS
O seu carácter é narrativo. Use un soporte temporal, hai un antes e un despois para a viñeta que estamos lendo (a viñeta lida é o presente). A súa natureza é verbal-icónica, o que significa que os textos e as imaxes terán unha interacción ao longo do cómic para darlle sentido. Outra característica é o uso de códigos propios específicos. Podemos mencionar cinco características:
O cómic na súa narrativa marca os tempos: presente, pasado e futuro, a través das súas viñetas. Tamén utiliza flash-back e flash-forward para marcar o ritmo temporal. A analepsis (flashback) úsase narrativamente para alterar a secuencia cronolóxica da historia, remítenos ao pasado. Prolepsis (flashforward) é un salto adiante no tempo, despois de volta ao presente.
Emprega unha linguaxe verbo-icónica (elementos verbais e icónicos): utiliza textos de transferencia -cartuchos- cunha finalidade de retransmisión (pasar dun tempo a outro) ou de ancoraxe (pasar dun espazo a outro). Tamén utiliza textos diagonais (globos) e onomatopeas
3. Recorrer ao uso de códigos específicos: viñetas, globos, indicacións de movemento e expresións xestuais.
4. É un medio de comunicación masiva.
5. Ten unha finalidade de distraer, aínda que as necesidades sociais fan que sexa máis ben instructivo, o que quere dicir que se busca deixar un ensino.
ASÍ... DE QUE SON AS SÚAS CARACTERÍSTICAS?
a) A liña do tempo utiliza as viñetas e a súa secuencia. Lése de esquerda a dereita, coordinando de arriba a abaixo.
b) Integra elementos verbais e icónicos. O texto externo ao conto debuxado ponse en cartuchos. Mentres os globos presentan os textos dialogados que emiten os personaxes. Procedementos de integración:
Cartuchos: textos de relevo ou áncoras, son superficies rectangulares con textos verbais breves.
Expresión directa dos personaxes, incorporados por medio do globo ou burbulla.
Onomatopeas: as palabras que fan presentes sons non verbais (bang, boom, kaboom, plash...) A súa función é expresar ruídos verbalizados. Están directamente na viñeta, non teñen formatos específicos para presentarse.
c) Os códigos cómicos son os símbolos escollidos arbitrariamente e aceptados por unha comunidade que os entende, comparte e transmite. Para o cómic, os seus códigos estarán representados por viñetas, globos, burbullas, indicadores de movemento e expresións xestuais.
d) As reproducións do cómic son a escala. Véndense a un público masivo, están ao alcance de todos.
e) A súa finalidade era entreter e divertir, distraer a quen o usaba.
ACTIVIDADE :
1. Debes fotografar ou facer capturas de pantalla do videoclip en momentos concretos, dando exemplos de elementos cómicos. Debes comentar que tipo de elemento estás a fotografar. A continuación poño un exemplo do que se che pide, fai catro diferentes.
Na imaxe destacarei dous elementos do cómic: unha onomatopea “PAW” que imita o son dos vaqueiros que caen. Ademais, vense liñas cinéticas en negro que indican o seu movemento. Como extra, vouvos dicir que o punto de vista é de ángulo contrapicado e o tipo de encadramento é un plano xeral.
2. Deseñar a túa propia viñeta. Utiliza todos os recursos do cómic que poidas.
